11 วัน

1. ผู้ยื่นคำขอต้องเป็นผู้ถือประทานบัตร ผู้รับหนังสืออนุญาตให้รับช่วงการทำเหมือง ผู้รับใบอนุญาตซื้อแร่ ผู้รับใบอนุญาตครอบครองแร่ ผู้รับใบอนุญาตแต่งแร่ หรือผู้รับใบอนุญาตประกอบโลหกรรม 2. แร่ที่ยื่นคำขอให้ออกใบอนุญาตขนแร่ต้องเป็นแร่ ดังต่อไปนี้ 2.1 แร่ตามชนิด สภาพ และปริมาณ ดังต่อไปนี้ (1) แร่ทองคํา ไม่ว่าจะมีปริมาณเท่าใด (2) แร่ดีบุก ปริมาณเกิน 10 กิโลกรัม (3) แร่เหล็ก ปริมาณเกิน 10 กิโลกรัม (4) แร่ทองแดง ปริมาณเกิน 10 กิโลกรัม (5) แร่สังกะสี ปริมาณเกิน 10 กิโลกรัม (6) แร่พลวง ปริมาณเกิน 10 กิโลกรัม (7) แร่ตะกั่ว ปริมาณเกิน 10 กิโลกรัม (8) แร่แมงกานีส ปริมาณเกิน 10 กิโลกรัม (9) แร่ชนิดที่มีทังสติกออกไซด์ ปริมาณเกิน 10 กิโลกรัม (10) แร่อิลเมไนต์ ปริมาณเกิน 10 กิโลกรัม (11) แร่โมนาไซต์ ปริมาณเกิน 10 กิโลกรัม 2.2 แร่ตาม 2.1 ต้องชำระค่าภาคหลวงแร่ครบถ้วนแล้วตามสภาพ ชนิด และปริมาณที่ขอขนแร่ หรือได้วางเงินประกันหรือได้จัดให้ธนาคารที่อธิบดีกรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่เห็นชอบเป็นผู้ค้ำประกันการชำระค่าภาคหลวงแร่กรณีเป็นการขอขนแร่ไปทำการแต่งหรือประกอบโลหกรรม 3. เพื่อประโยชน์ในการคุ้มครองสิ่งแวดล้อม ความปลอดภัย และสุขภาพอนามัยของประชาชน สัตว์ พืช และทรัพย์สินผู้ออกใบอนุญาตขนแร่อาจกำหนดเงื่อนไขใด ๆ ตามที่เห็นสมควรไว้ในใบอนุญาตก็ได้ 4. ผู้ยื่นคำขอต้องยื่นคำขอใบอนุญาตขนแร่ต่อเจ้าพนักงานอุตสาหกรรมแร่ประจำท้องที่ ณ สำนักงานอุตสาหกรรมจังหวัดที่เป็นสถานที่ที่แร่กองเก็บอยู่ โดยต้องยื่นเอกสาร หลักฐาน และข้อมูลประกอบคำขอให้ถูกต้องและครบถ้วน หากเอกสารหลักฐานดังกล่าวไม่ถูกต้องหรือยังขาดเอกสารหรือหลักฐานใด พนักงานเจ้าหน้าที่จะยังไม่พิจารณาคำขอ จนกว่าผู้ยื่นคำขอจะดำเนินการแก้ไขหรือยื่นเอกสารให้ถูกต้องครบถ้วนภายในระยะเวลาที่กำหนด 5. การนับระยะเวลาของขั้นตอนการดำเนินงานตามคู่มือสำหรับประชาชนจะเริ่มนับระยะเวลาเมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้ตรวจสอบเอกสารถูกต้องครบถ้วนตามที่ระบุไว้ในคู่มือสำหรับประชาชนเรียบร้อยแล้ว

ไม่มีข้อมูล